Friday, March 25, 2011

माझं tweet.....मेरा भारत महान!

२४ मार्च, २०१०:  श्रीमंतीत जगभरात तिसऱ्या क्रमांकावर असलेले ‘गुंतवणूक गुरू’ वॉरेन बफे हे गेली तीन दिवस भारताच्या दौऱ्यावर आहेत.   क्रिकेटचे आपीयल, दिल्लीतील कॉमन वेल्थ (कलमाडी) ते २जी स्पेक्ट्रम आणि महाराष्ट्रतील आदर्श पासुन ते कालच्या पुण्याच्या हसन अली पर्त्यंत स्कॅम्स बद्दल जगभारात चर्चेत आलेल्या आपल्या देशा बद्दल त्यांच काय मत आहे हे माझ्या दृष्टीने फारच महत्वाच होतं.   आश्चर्य म्हणजे वॅरेन बफेंनी कुठल्याही स्कॅम्स बद्दल एक शब्दही न बोलता सरळ आपल्या देशाला "गुंतवणुकीसाठी नंदनवन" ठरवलं!   हे वाचून मला आनंद झाला पण खर तर विश्वासच बसेना!   त्या उलट त्यांनी सांगितल की भारतातील व्यवसायात येत्या काळात आणखी वाढ करण्यासाठी आपण उत्सुक आहोत.   भारतीय अर्थव्यवस्थेसंबंधी पुरेशी माहिती आणि अभ्यास करूनच आपण येथे आलो आणि येथे आल्यावर त्या सर्वाची खरी प्रचीतीही आपल्याला आल्याचे त्यांनी सांगितले.    ‘भारतीय बाजारपेठ ही विस्तारत जाणारी आणि दिवसागणिक अधिकाधिक समृद्ध बनत जाणारी आहे आणि अशा बाजारपेठेत व्यवसाय हा भरभराट करणाराच असेल.’  देशाची वाढती लोकसंख्या आणि त्यातही खरेदीक्षमता असलेल्या लोकांचा विशाल वर्ग पाहता, नवनव्या उत्पादनांची निर्मितीला वाव आणि संधी ही खूपच अमर्याद असल्याचेही ते या वेळी म्हणाले.

Monday, March 21, 2011

माझं Tweet.....रस्त्यावर उतरुन ‘एमबीए’ अविनाश बनला नारळ पाणीवाला!

२१ मार्च २०११:  मित्रांनो काल रंगपंचमी.   रसत्या रसत्यावर जेंव्हा तरूण तरूणी पाण्यात वेगवेगळे रंग मिळसुन रंगपंचमी खेळात दंग होते, तेंव्हा नाशिक येथील एम.बी.ए. (फायनान्स)  पर्यंत शिक्षण घेतलेला एक तरूण नाव अविनश इघे  रस्त्यावर उतरून साध नारळपाणी विकुन  आपल्या  आयुष्यात रंग भरण्याचा प्रयत्न करीत होता!  एम.बी.ए ची डिग्री घेतलेला कुणीही तरूण आज अशा प्रकारे रसत्यावर उतरून अस काम करील का?  म्हणुनच त्याच मनापासुन अभिनंदन करणं फार गरजेच आहे.   अविनाशच्या कामाची ही बातमी गेल्या सोमवारी लोकसत्ता मधे वाचली; अविनाश आणि त्याचे प्राध्यापक सचिन पाचोरकरांशी फोन वरून बोलणं झालं, त्यांच तोंड भरून कौतुक केले, ती बातमी तुमच्या पर्यंत या ब्लॉग वरुन देताना मना पासुन खुप आनंद होत आहे.   अविनाशला आणि त्याचे प्राध्यापक सचिन पाचोरकरांना त्यांच्या पुढील वाटचालीत मोठं यश मिळो हीच सदिच्छा   व्यक्त करतो.  ती बातमी देणाऱ्या अभिजीत कुलकर्णींचे देखील अभिनंदन -

रसत्यावरून उतरून ’एमबीए" अविनाश बनला नारळ पाणीवाला!

नाव: अविनाश इघे; शिक्षण: एम. बी. ऎ फायनास,  व्यवसाय : रस्त्यावर नारळपाणी विक्री ! एम.बी.ए. बॉईज्च्या जॉब प्रोफाईलशी अगदीच विपरित अशा व्यवसायाची निवड करुन अविनाशने वेगळी वाट चोखाळली आहे. अर्थात, कुणा कृष्णन अय्यरच्या तुलनेत नारळपाण्याच्या गाडीपासून त्याच्या ‘थंडगार’ गोडीपर्यंत सर्वच बाबतीत अविनाशने जाणीवपूर्वक वेगळेपण जपले आहे. ‘कमोडिटी बिझनेस’मध्ये सर्वाधिक उलाढाल रस्त्यावर होत असल्याने नाशिकचा हा मराठी तरुण एका वेगळ्या अर्थाने रस्त्यावर उतरला असून त्यामागे व्यवसाय वृद्धीबरोबरच सध्याच्या पिढीला गरज असलेल्या स्वयंरोजगार निर्मितीला चालना देण्याचा देखील उद्देश आहे.

Friday, March 18, 2011

माझं Tweet.....टोकियोतील ते चार तास...

१८ मार्च, २०११:  दिवस - शुक्रवार, तारीख - १२ मार्च २०११, वेळ - दुपारी २.४५ -    "So you come from Mumbai - the Film making city of India - I understand it is called as bollywood!"  अस उशिजिमा सान यांनी मला विचारलं.   उशिजिमा सान हे टोकियोतील मेसर्स उशिजिमा असोशियेट्स या टोकियोतील कायदेशीर सल्ला देणाऱ्या एका मोठ्या लॉ फर्मचे संस्थापक.  जपानी कंपन्यांना  भारतामधे गुंतवणुक आणि उत्पादन करण्यासाठी लागणाऱ्या कायदेशीर बाबींवर आम्ही चर्चा करीत होतो.  आपल्याकडे जस आपण "श्री" किंवा "मिस्टर" म्हणतो तसं जपान मधे वयाने मोठ्या व्यक्तिंशी बोलताना त्यांच्या नावा नंतर "सान" हे लावायची पद्दत आहे.

More than Bollywood, Mumbai is the financial capital of India and as such is extremely important City मी त्यांना सांगितल.   Compared to Chinese products, we respect Japanese brands.  We have all leading & top brands from Japan like Suzuki, Toyota, Honda, Sony, Panasonic, Hitachi, Nikon, Nissan, Yahama, Nintendo!   All are doing extremely well in India.  या माझ्या वाक्यावर त्यांच्या डोळे चमकले.   आमचं बोलणं छान चाललं होतं.  इतक्यात  आमची बिल्डिंग चांगलीच हलली, मी म्हटंल Is there an earthquake?  "It seems yes" - Ushijima San.   This must be normal?  मी म्हटंल.  No this does not seem to be normal, but dont worry nothing will go wrong this is the best building constructed in Tokyo"  उशिजिमांनी मला धीर देत म्हटंल.  "I am not worried.  So long as you are with me" मी हसत हसत त्यांच्याशी बोलत होतो.  भुकंपाची तीव्रता वाढत गेली, आम्ही दोघेही बाराव्या माळ्याच्या खिडकीतुन खाली बघु लागलो, लोक पळत होती.  ब्लॅबेरी वर ते तीस सेकंद मी रेकॉर्ड केले त्याची क्लिप दिलेली आहे. मधेच अनाऊन्समेंट झाली की हा मोठा भुकंपाचा धक्का आहे, लोकांनी खाली बसुन घ्याव आणि शक्य असल्यास मोकळ्या जागेत जावं.   बिल्डिंगची लिफ्ट बंद केली गेली.  टेलिफोन (मोबाईल आणि लॅण्ड लाईन) दोन्ही बंद झाल्या.  टिव्ही वरून बातमी थडकली की भुकंपाची तीव्रर्ता ८.९ इतकी आहे!  त्यातच सुनामीची मोठी लाट!!   ८.९ हा आकडा आणि सुनामीच्या लाटा टिव्ही वर बघितल्याबरोबर उशिजिमा सान थोडे घाबरले!  तरी मला धीर देत म्हणाले काळजी करू नका, आम्ही तुम्हाला सुखरुप तुमच्या हॉटेल पर्यंत नेऊन सोडु.  सेक्रेटरीला मला कॉफी द्यायला सांगत ते म्हणाले की कुठेही जाऊ नका.  मी बघतो काय करायचं ते.  दोन तास उलटुन गेले!  टिव्हीवरची दृश्य प्रत्येक सेकंदाला भयानक होत होती.  माझ्या बॅल्कबेरी मेसेन्जरवरुन मी घरी निरोप पाठवला की मी सुखरुप आहे काळजी करू नये, फोन बंद असल्यामुळे बोलु शकत नाही.   दुपारचे साधारणं पाच वाजले मी उशिजिमा सान यांचा निरोप घेतला आणि १२ माळे पायी उतरलो.  आणि बघतो तर काय, सगळे रस्ते जाम, ट्युब ट्रेन बंद, एकही टॅक्सी उपलब्द नाही, बस नाही, आणि हजारो जपानी नागरिक फुटपाथवरून शांतपणे घरी जाण्यासाठी निघालेले. 
टॅक्सीसाठी जवळपास अर्धातास घालवल्यावर माझ्या हॉटेलचा रस्ता धरला.  मधेच इनफोसिसची मुलं दिसली भारतीय वाटली म्हणुन त्यांना थांबवुन त्यांच्याशी बोललो - ती म्हणाली तुम्हाला टॅक्सी मिळेल असं वाटत नाही.  चालत रहा.   माझ्या खिश्यात Hotel Grand Palaceच कार्ड होतं, कार्डच्या मागे हॉटेलचा लोकेशन छोटासा नकाशा होता, त्यावरून नेमकं कुठल्या रस्ता धरायचा समजत नव्हतं.  शिवाय अंधार होत चालला होता.   अशा वेळेस पोलीसाला विचारलेलं बरं म्हणुन एका कॉफीशॉप समोर उभा असलेल्या पोलीसाला थांबुन माझ्या हॉटेलचा पत्ता विचारला.  त्याने खिश्यातला टोकियोचा नकाशा काढाला आणि मला समजावुन सांगायचा निष्फळ प्रयत्न केला.  आणि त्याने सांगितलेल सगळं समजलं अस दाखवून पुढे गेलो.

Friday, March 11, 2011

माझं Tweet.....I am safe in Tokyo!

११ मार्च, २०११: 

मित्रांनो काळजी करु नका; मी टोकियोत सेफ आहे.  जास्त लिहिता आलं नसतं म्हणुन एक छोटी क्लिप युट्युब वरुन देत आहे.





नितीन पोतदार.

Thursday, March 10, 2011

माझं Tweet.....जपान कडवट क्वालिटीचा देश.

१० मार्च २०११:   गेली चार दिवस काही कामा निमित्ताने मी टोकियो, जपान मधे आहे.  पहिल्या दिवशी एअरपोर्ट ते हॉटेल, आणि मग हॉटेल ते ऑफिस आणि ऑफिस ते हॉटेल असा आमचा ठरलेला कार्यक्रम झाला.   अगदी सांगण्यासारखं काहीच बघितलं नाही की काही अनुभवलं सुद्दा नाही.  

तरी जपानच्या नारीटा एअरपोर्टला उतरल्या पासुन माझी नजर सारखं काही तरी शोधत होती;  काय ते मलाच कळलं नाही.  दुमजली रस्त्यावरून आणि ब्रिजेसच्या सुंदर जाळ्यावरुन धावणाऱ्या मोठ्या बसेस, टोयोटा, निसान, होन्डा, सुझुकी यांच्या कार्स, सोनी, पॅनॅसोनिक, निकॉन, कोडॅक अशा मोठ्या ब्रॅण्डसचे बॅनर्स, काचेच्या चकचकीत उंच इमारती, इमारतींवर जपानी भाषेत लिहीलेल्या पाट्या  (जपानी भाषेला कांजी म्हणतात), बारिक डोळ्यांची माणसं,  हॉटेल्स, सगळं बघितलं तरी मनात जपान विषयी असलेली एक वेगळी इमेज काही केल्या सापडतं नव्हती.  युरोप सारखी स्वछता आहे!   हवा थंड सुद्दा आहे.  मग मी काय शोधत होतो?  खुप विचार केल्यावर माझं मलाच उमगलं की आपल्याला जपान म्हटंल पिन ते पियानो - प्रत्येक गोष्ट कशी परफेक्टच (perfect) असणार, उच्च दर्जाचीच असणार (high quality),  लेटेस्ट टेकनॉलॉजी असणार, कुठेही चलता है  ही मानसिक्ता (attitude) नसणार, मला वाटतं मी हा जपानी दर्जेचा "कडवटपणा" कुठेतरी हे शोधत होतो.   मित्रांनो माझा भ्रमनिरास मूळीच झाला नाही कारण इथल्या प्रत्येक गोष्टीत दर्जेचा कडवटपणा आहेच आणि तो आपल्याला प्रत्येक ठिकाणी दिसतो - पण मग काय?  तर मी त्या कडवटपणाची साक्ष शोधत होतो अस मला वाटतं!  

Wednesday, March 2, 2011

माझं Tweet.....अर्थसंकल्प २०११ - अतुल कुलकर्णीं.

२ मार्च २०११:   २०११चा अर्थसंकल्प आला आणि गेला!  अर्थक्षेत्रात काम करणाऱ्यांनी, राजकीय पक्षांनी, उद्दोजकांनी, त्याच बरोबर सामन्य लोकांनी सुद्दा त्यांना जसा अर्थसंकल्प समजला तसं त्याच विशलेषण केलं त्यांच्या प्रतिक्रिया दिल्या.  गेल्या काही वर्षा पासुन अर्थसंकल्पावरील भाषण टिव्ही वरून थेट दाखवण्याची व्यवस्था असते, त्याच बरोबर त्याच विशलेषण सुद्दा तिथं मान्यवरांकडून केलं जातं.  त्यामूळे खुपच चांगली सोय झालेली आहे.  ह्या प्रतिक्रिया बऱ्याचदा वरवरच्या वाटतात, कित्येक वेळा त्या विरोधासाठी विरोध अशा स्वरुपाच्या असतात.  आणि मुख्य म्हणजे कुठलाही फिल्मस्टार (राजकारणातले सोडुन) किंवा इतर सेलिब्रेटी अशा अर्थसंकल्पावर काही बोलतच नाही.  त्याचा विषयी स्वत:च अस काहीही मत मांडतच नाही.   पण या वर्षी आपल्या अतुल कुलकर्णींनी लोकसत्ता साठी एक सुंदर विचारपुर्वक लेख लिहिलेला आहे.  तो माझ्या वाचकांनासाठी खाली देत आहे.  लोकसत्ताच खास अभिनंदन आणि अतुलचे खास आभार!   मला वाटतं निदान ज्या कलाकाराला या विषयातलं कळत त्याने समाजासाठी पुढे येऊन मार्गदर्शन करणं गरजेच आहे.  आणि अतुल सारखे कलाकार जेंव्हा पुढे येऊन समाजासाठी अस काम करतात तेंव्हा त्याला आपण भरभरुन साथ दिलीच पाहिजे........ म्हणुन आजचं माझं हे Tweet........

टीप:  माझ्या मते ह्या अर्थसंकल्पात प्रणव मुखर्जीसारख्या अनुभवी अर्थमंत्र्याला अर्थसंक्लपात ना औध्दोगिकारणं करता आलं, ना समाजाकारण, ना राजकारणं.  जैसे थे स्थिती.  असो.  लोकसत्ताने अतूलच केलेल पेन्सिल स्केच  मला खुपच आवडलं ते वर दिलेल आहे.


काय खरं आणि किती टक्के खरं?    ......अतुल कुलकर्णी
लोकसत्ता दिनांक मंगळवार १ मार्च २०११.