Monday, December 17, 2012

माझं Tweet.....यश लवकर कसं मिळणार?

17 डिसेंबर 2012:  मागच्या महिन्यात एक इमेल आला, पाठवणारा मला वाटतं पंचवीशीतला तरुण असावा म्हणुन नाव न घालता त्यातील काही मजकुर खाली देत आहे.  हा तरुण हुशार आहे, मेहनती आहे, पण झटपट यश कसं मिळणार हा त्याचा प्रश्न आहे?   बरं नुसतच यश नकोय, त्याला हवंय मोठं यश!  ते ही लवकरात लवकर, ताबडतोब, आता म्हणजे आता!

यशाच कसं असतं बघा, आपल्याला एक यश मिळाल की आपल्याला नविन यश हवं असतं, यशाची भुक वाढलेली असते, आणि ती तशीच असावी;  खरं तर माझ्या सकट सगळ्यांच्याच बाबतीत असं होत असणार.  खरं तर ही भुक नुसतीच यशाची नसते.  आपल्या आयुष्यात सारखं काहीतरी घडायला हव अस आपल्याला सतत वाटत असतं.  आता हेच बघा आपण  टिव्ही वर कुठलाही कार्यक्रम बघण्याआधे आपण किमान 4 ते 5 वाहिन्या सर्फ करतो, आणि नंतर कुठेतरी एखादा कार्यक्रम बघतो.  मधेच ब्रेक आला की आपण पुन्हा वाहिन्या सर्फ करायला लागतो.   आपण जो कार्यक्रम बघत असतो, तो खुपच चांगला रंगलेला आहे, तरी आपल्याला दुसरं बघायची उत्सुकता असते.  मधेच आपला मोबाईल वाजतो, आपण मधेच टिव्ही सोडुन बाहेर बोलायला जातो.  हे अस का होतय? आपल्याला प्रत्येक मिनीटाला  "बदल" का हवा असतो?  थोडं विषयांतर होतय मला माहित आहे, पण जगात सगळ्या गोष्टी इतक्या झपाट्याने बदलत आहेत की सारखं 'बदलत' राहणं हीच आपली जीवन शैली होत आहे, नव्हे ती झालेलीच आहे.  म्हणुन एक यश मिळालं की त्याचा आनंद न घेता आपण लगेच त्याच्यापुढे बघायला लागतो.  बरं आता आपल्या मित्राला काय पाहिजे ते आधी बघु या....

"Dear Sir,

I am born and brought up in a small village in Maharashtra . My dad is a Teacher in the same village with NO business background at all.  I was fortunate enough to work at age of 25 as Project Manager in XX until last 2 months.  I always had a dream to start my own Business. 

(certain portion deleted)

Sir, Here I am working as Head of International Business.  It’s totally new field for me ( Mechanical) I am currently learning the product and looking after International Business as well.   The decision to Quit IT and Join Mechanical industry came after me thinking on it for 3 months!! And as your book says “ Journey of thousand Miles begins with one step” I have taken that.

Sir, we are the BEST in ASIA its my job to grow the Business Globally. As soon as I joined the Business we got many international clients and things were smooth.

एक पण Business travel न करता we started getting Business in 2 months. आता its time for me to prove and grow more.   पण सर, I am able to reach the client by email….   बरेच  international आहेत पण ते  Business madhe convert होत नाही....

आता  when business convert होण्यासाठी  वेळ  लागत आहे ,  I am restless.  मला  things fast convert व्हायला पाहिजेत.

Sir काय कराव? Any thoughts how can I grow things fast and great speed at this Low time in industry. And sorry for my language and Length of email!!

आपल्या मित्राला हवयं 'यश'  तेही मोठं यश आणि झटपट!  हा आपला मित्र म्हटंल तर यशस्वी आहे, कारण, त्याने एक नोकरी सोडुन  काही तरी नविन करतोय?  परदेशात न जाता सुद्दा तो International Clients  पर्यंत तो पोहोचलेला आहे, पण त्यांच्या कडुन त्याला हवा तसा प्रतिसाद न मिळाल्यामुळे तो अस्वस्थ आहे...

थोडं मार्केटिंग बद्द्ल सांगण गरजेच आहे.  मार्केटिंग मधे चार टप्पे असतात अस मला वाटतं; (1) सर्वप्रथम - नविन ग्राहक शोधणे, (2) दुसरं: त्यांच्याशी संपर्क साधणे, (3) त्यांच्याशी संवाद साधणे, आणि (4) त्यांना आपलं उत्पादन विकणे.  आपण जेंव्हा लोकांना भेटतो, तेंव्हा आपल्याला वाटतं की भेटलेला प्रत्येक माणसाने आपल नुसतच  घेतलं पाहिजे अस नव्हे, तर त्यांनी  आपलं उत्पादन विकत सुद्दा घेतलं पाहिजे.   विचार करा की आपण जेंव्हा ऎखाद्या दुकानात जातो तेंव्हा आपण काय करतो?  दुकानदाराच सगळं ऎकुन घेतो आणि त्याला सांगतो की आणखी चार दुकानात जातो आणि मग निर्यण घेतो.

चला सगळ्यात पहिले 'यशाची' व्यख्या करुया.  साधारणंपणे आपल्याला कुठल्याही परिक्षेत 60 % गुण मिळाले की आपण पहिल्या वर्गात पास होतो.  आता हेच प्रमाण आपण आपल्या मार्केटिंगला लागु करुया.  आपण जर 100 माणसांमधे आपल्याला हवे असलेले 60 ग्राहक शोधले तर आपण 60%  नविन ग्राहक शोधण्याच्या परिक्षेत पहिल्या वर्गात पास झालो अस समजा;  आता  त्यातील 36 ग्राहकांशी (60 ग्राहकांचे 60% = 36) आपण संवाद साधु शकलो तरी आपण  पहिल्या वर्गात पास झालो;  पुढे जाउन जर आपण 21.6 ग्राहकाना आपले उत्पादन विकु शकलो तरी 60% यश (36 ग्राहकांचे 60% = 21.6).  म्हणजे 100 लोकांमधे, 21.6 लोकांना जर आपण आपले उत्पादन विकु शकलो तरी आपण पहिल्या वर्गात पास झालो म्हणुन समजा.

हे झालं मार्केटिंग बद्दल पण खरं तर तुमचा व्यवसाय कुठलाही असेल आणि त्यात मग मार्केटिंग की म्यॅन्युफ्चरिंग - 'संयम' हा ठेवायलाच हवा.  आपल्याला साधी दहावी पास करण्याकरीता बारा वर्ष लागतात!  होय बारा वर्ष!  नंतर पदवी घ्यायला पुढे  पाच वर्ष.  म्हणजे नुसते काही दिवस किंवा महिने जात नाहीत तर वर्षां मागे वर्ष आपण मेहनत घेतो तेंव्हा कुठे आपण समाजात उभ रहायला शिकतो. मग एखाद्या व्यवसायात  एका वर्षात आपल्याला मोठं यश कसं मिळणार?  विचार करा......

अहो आपल्याला दोन पायांवर साधं उभं रहायला एक वर्ष लागलं होतं!  चालायला दोन आणि धावायला तीन वर्ष लागले होते.   पहिला शब्द 'आई' उच्चारायला सुद्दा साधारणंपणे एक वर्ष गेलं होतं.  आपल्याला व्यवसायातली बाराखडी, मग अक्षर ओळखं, जोडअक्षरे, व्यकरणं अशा ठप्यानेच आपण लिहायला आणि वाचायला शिकणार.  आधी नीट लिहता-वाचता आलं की मगच आपण गणित, भाषा, इतिहास, भुगोल असे विषय शिकणार.....म्हणुन यश मिळाल पाहिजे हे जितकं खर असलं तरी ते मिळवायला वेळ लागणारच.  We must remember that the word 'patience' comes prior to 'success' in any dictionary.....  

Sunday, November 18, 2012

माझं Tweet.....साहेब गेले! ....तया यातना कठीण!

१८ नोव्हेंबर २०१२:  साहेब गेले .... महाराष्ट्र कसा असावा ह्याचे  स्वप्न दाखवून साहेब आपल्याला अखेरचा जय महाराष्ट्र करून गेले...  उभा महाराष्ट्र पोरका झाला.... अनाथ झाला! .... आज संपूर्ण देश दुखा:त आहे.   आता त्यांच्या प्रत्येक कृतींच आणि  शब्दांच  कौतुक होणार आहे..... कित्येक वर्ष आता त्यांची स्तुती होईल.  तसेच त्यांचे यश व अपयशाची मोजदाद  होईल.  त्यांनी काय करायला पाहिजे होत आणि काय नको, याची चर्चा, ज्यांनी आयुष्यात काहीही केल नाही अशी माणसे करतील.   साहेब चुकले कुठे हे दाखवण्याचा प्रयत्न  होईल.   पण इतक मोठं विश्व उभा करणारर्याचे दुख: काय होते याचा विचार  कुणी कधीच मांडणार नाही.   म्हणून त्यांच्याच शब्दात......मी असा का वागतो? ह्याच उत्तर बाळासाहेबानीच दिल होत ते खाली देत आहे....

Friday, October 26, 2012

Heart to Heart on ZEE 24 Taas btw Nitin Potdar and Dr. Uday Nirgudkar


हार्ट-टु-हार्ट झी24 तास वर डॉ. उदय निरग़ुडकरांनी माझी मुलाखत घेतली........कॉर्पोरेट लॉयर म्हणजे नेमक काय? आम्ही काय आणि कस काम करतो, परदेशी कंपन्या व भारतीय कंपन्यामधे सहकार्र्याचे, गुंतवणुकीचे व भागिदारीचे करार कसे होतात, प्रोफेशनल मॅनेजमेंट म्हणजे काय,  मराठी माणसं उद्दोगात का मोठी होत नाहीत,  त्यांना पैशाच पाठबळ कमी पडतं का,  ते इतरांच्या तुलनेत मार्केटिंग मधे कमी पडतात का,  देशाला परदेशी गुंतवणुकीची किती गरज आहे.  मराठी तरूणांनी यश मिळवण्यासाठी काय करायला पाहिजे,  अशा विविध विषयांवर आम्ही चर्चा केली.....बघा तुम्हाला माझे विचार पटतात का?  तुमच्या प्रतिक्रिया मला खाली लिहुन किंवा इमेल वरुन nitinpotdar@yahoo.com  जरुर कळवा.   धन्यवाद. 


झी24तास, डॉ. उदय निरगुडकर व त्यांच्या हार्ट-टु-हार्टच्या संपुर्ण टीमचे धन्यवाद......

Sunday, October 7, 2012

माझ Tweet.....केलं तर 'करेसा'!

 ७ ऑक्टोबर २०१२:  मी नेमक काय कराव अशी विचारणा कार्र्णारे इमेल्स मला येतात; आम्हाला कुणी मदतच करीत नाही, घरात कुणी  विचारात नाहीत,  कुणी नातेवाईक किंवा मित्र सुद्दा नाहीत.  आयुष्यात कस उभ राहायचं?  काय करायचं म्हणजे यश मिळेल?  शिक्षण घेतलाय पण त्याचा उपयोग काय?  खिशात पैसे नाहीत मग आम्ही एखादा व्यवसाय करायचा म्हटलं तरी तो कसा करणार?  डोक्यात भरपूर कल्पना/ प्लान्स आहेत पण त्याच्यावर काम करताना भीती वाटते.   प्रत्येकासमोर आज फक्त आहेत शंभर प्रश्न!  शंका आणि असुरक्षितता!  मोठ प्रत्येकालाच व्हायचं आहे, पण दिशा दिसत नाही.  दिशा दिसली तर  हिमंत होत नाही.  हिमंत  केली तरी यश मिळे पर्यंत धीर नाही...... खरं तर यशाची हमी कुणीलाच  नसते.  आपण फक्त कर्माचे गुलाम आहोत!  म्हणून ज्यांना आयुष्यात काही तरी करायचं आहे अशा सगळ्यांनी धुळ्याच्या सौ. रेखा चौधरी यांची यशोगाथा वाचलीच पाहिजे!  नव्हे त्यांच्या कर्तृत्वाचा नीट अभ्यास केला पाहिजे.....मनातले प्रश्न, शंका आणि मरगळ झटकून फक्त कामाला लागल पाहिजे....  
 
मित्रानो "You were not born a winner, and you were not born a loser.  You are what you make yourself be....."  
 
 इंग्रजीचा गंधही नसलेल्या रेखा चौधरी नंदुरबारमध्ये वाढल्या, शिकल्या. लग्नानंतर धुळ्यात, शिरपूरला आल्यावर त्यांनी तिथं पार्लर सुरू केलं आणि तिथंच त्यांच्यातल्या उद्योजिकेचा जन्म झाला. आज जागतिक स्तरावरच्या पंचवीस ब्रॅण्डस्ची जबाबदारी स्वीकारलेल्या रेखा चौधरींनी ‘नोव्हेल रोप मसाज', ‘जीईओ-थर्मो मसाज' आणि ‘हॅंड अ‍ॅंड फुट स्पा' या स्पासाठीच्या ट्रीटमेंटचं पेटंट मिळवलं आहे. ‘करेसा’ ही स्पा चेन सुरू केलीय. गावातून आंतरराष्ट्रीय स्तरावर पोहोचलेल्या रेखा चौधरी या उद्योजिकेचा हा खणखणीत प्रवास..

Wednesday, September 12, 2012

माझं Tweet.....महाराष्ट्राला हवा होता एक वर्गीस कुरियन!

12 स्पटेंबर 2012:    एखादया  देशाचा एक   कर्तबगार   माणुस कधी सोडुन जाऊच नये असं आपल्याला वाटत असतं त्यात मिल्क मॅन - डॉ, वर्गीस कुरियन हे होते!   देशातली शेतकरी सहकारी चळवळ आज पोरकी झाली!  लाखो गुजराती शेतकर्र्यांना यशस्वी व्यवसाय करायला शिकवणारा हा कदाचित एकमेव बिगरगुजराती माणूस असावा!  म्हणुन त्यांच मला खुपच जास्त कौतुक व  अभिमान आहे.  

पंचवीशीतला एक तरुण क्रिश्चन इंजिनियर स्वातंत्र्याचा दोन वर्षानंतर म्हणजे 13 मे, 1949 रोजी आणंदमध्ये जातो काय आणि आयुष्याच्या अखेरपर्यंत तिथं राहुन देशसेवा करतो काय!   हे खुपच कौतुकास्पाद आहे।   त्यांनी अहोरात्र काम करून "अमूल'ची उभारणी केली. "अमूल्य' या संस्कृत शब्दापासून "अमूल' हा ब्रॅण्ड त्यांनी तयार केला, आणि सुमारे 33 लाख शेतकरी व सोळा हजार दूध उत्पादक संस्थां मार्फ्त दररोज 90 लाख लिटर दूध संकलित करून  देशभरातील हजारो घाऊक विक्रेत्यांच्या नेट्वर्कमधेउन "अमूल'च्या विविध उत्पादनांचे वितरण केलं.   व्यवस्थापनेचे कुठलेही धडे गिरवलेले नाहीत अशा अंगठा बहादुर शेतकर्र्यांना बरोबर घेउन करोडो रुपयांचा व्यवसाय उभा केला।  एका  बाहुलीलाच्या  जोरावर परदेशी कंपन्यांनाच्या करोडोरुपयांच्या जाहिरातींची भिंत  मोडून काढली !  किती मोठं आणि आफाट कर्तृत्व!   महाराष्ट्र टाईम्स ने त्यांचा विषयी लिहीलेला अप्रतिम अग्रलेख खाली देत आहे. 
 
खरं तर देशातील शेतकर्र्यांना सहकार तत्त्वावर काम करायला सर्वप्रथम शिकवलं ते महाराष्टाने! पण आज आपल्या सहकारक्षेत्राच काय चित्र आपल्या समोर आहे - तर आत्महत्या करणारे शेतकरी, कर्जबाजारी झालेले सहकारी कारखाने आणि श्रीमंतीत लोळणारे त्यांचे संचालक!  महाराष्ट्रात कापुस व साखरेचे असंख्य सहकारी कारखाने असुन देखिल आपण 'अमुल' सारखा, महाराष्ट्राल्या शेतकर्र्यांना आणि जगाला  जोडण़ारा   'महासेतू'  निर्माण करु शकलो नाही हे महाराष्ट्राचं आणि देशाचं सुद्दा दुर्दैवं!   

डॉ. कुरियनच्या यशावर मला दोन मुद्दे मांडायचे आहेत.   पहिला मुदा असा - आपण सातत्याने गुजराथ म्हणजे उद्योजकांचा प्रांत, गुजराथी म्हणजे उद्योजक असे समीकरण जोडत असतो.  पण या माहितीवरून काय दिसते? कुरियन ह्या केरळी ख्रिश्चन व मेकॅनिकल इंजिनिअर असलेल्या व्यक्तीने गुजराथी लोकांना गुजराथमध्ये जाऊन धंदा कसा करायचा व तो यशस्वी कसा करायचा याचे धडे दिले.  इतकेच नाही तर तेथील जे गुजराथी दलाल होते त्यांची मक्तेदारी मोडून काढली व दुध उत्पादकांना फायदा करून दिला. तसेच जर ३१ लाख दुध उत्पादक रोज दुध आणतात तर ते छोटे शेतकरी  आहेत, उत्पादक आहेत, ते काही उद्योजक नव्हेत.  म्हणजे प्रत्येक गुजराथी उद्योजक असतो ही आपली समजूतही चुकीची आहे. 
 

Friday, August 17, 2012

माझं Tweet.....शारुख खानच्या यशाचं रहस्य!

17 ऑगस्ट 2012:  आज शारुख खानं म्हटंल की आपल्या समोर येतो एक यशस्वी कलाकार! नुसताच यशस्वी नव्हे तर यशाच्या सगळ्या सीमा पार केलेला एका कलाकार!  He is an industry in himself! असं म्हटंल तरी ती अतिशयोक्ती मुळीच होणारं नाही.  त्याच्या यशाचं गमक त्याच्याच शब्दात काय असेल हे जाणुन घ्यायला तुम्हाला नक्कीच आवडेल.  म्हणुन आजच्या   Economic Timesच्या Corporate Dossier पुरवणीत त्याची सविस्तर मुलाखत आलेली आहे, ती खाली देत आहे. 

तु हे यश कस मिळवलं? ह्या प्रश्नाच उत्तर त्याने अगदी साध्या आणि सोप्या शब्दात दिलं - तो म्हणतो मला पैसा, प्रसिद्दी, उत्कृष्ठ काम, मागच्या पेक्षा आज चांगल काम करणं किंवा मला हेच करायचं होतं अशा मुलभुत गोष्टींपेक्षा मला ज्या गोष्टी मुळे आनंद मिळतो मी तेच करतो आणि यशस्वी होतो!  तस बघितल तर अगदी साधा आणि सोपा नियम!  हे जरी खरं असल तरी प्रत्येकालाच प्रेत्येकवेळी आपल्या मना प्रमाणे काम येईल का?  मुळीच नाही.  शारुखने सुद्दा त्याच्या उमेदवारीच्या काळात किती तरी कामे  त्याचा मना विरुध्द केले असतील, आणि ती करताना त्याला मरणप्राय यातना झाल्या असतील.  दु:ख झालेल असेल, मानहानी पत्करावी लागलेली असेल.  आनंदाच्या एका क्षणासाठी कित्येक वर्षाची तपश्चर्या करावी लागते!   होय यशासाठी तपश्चर्याच करावी लागते.  त्या एकाक्षणासाठी क्षणाक्षणाला आपण मरत असतो.   शारुखने त्याच्या सुरुवातीच्या काळात केलेले कष्ट मला माहित आहे.  खुप कठीण काळ त्याच्या वाटेला आला  म्हणुन त्याला यशाची खरी किंमत माहित आहे.  

शारुख पुढे म्हणतो की "यशासाठी सतत शिकत रहाणं हे फार महत्वाचं आहे".   उद्दोगाचे कुठलेही निर्णय घेताना तो 95 टक्के मनाचच ऐकतो, डोक्याचं नव्हे!  Nothing succeeds success!  ही म्हणं त्याच्या बाबतीत 100टक्के खरी आहे!   पुष्कळ दिवसांनी एका यशस्वी माणसाची मनपासुन दिलेली उत्तम मुलाखत वाचायला मिळाली.  शारुख आणखी जास्त यशस्वी होवो, मोठा होवो हीच माझी इश्वरचरणी प्रर्थना! मला वाटतं ही त्याची मुलाखत खुप शिकवुन जाते!   

टीप:  शारुखंची सही मला आवडली म्हणुन त्याच्या सही सकट त्याचा फोटो दिला आहे.  अस म्हणतात की 45 degree चा angle वर सही करणारी व्यक्ती यशस्वी होते;  पण सहीच्या खाली दोन टिंब म्हणजे त्याला कुणाचातरी emotional support ची गरज लगत असणारं! तिथं गौरी खानचा रोल सुरु होतो! 

Wednesday, August 15, 2012

माझं Tweet.....शोध नव्या भारताचा!

 14 ऑगस्ट 2012:  15 ऑगस्टची आठवण म्हणजे -  शाळेत असताना क़डक इस्त्रिचे कपडे घालुन झेंडावंदन करायचं, आणि घरी येउन दुरदर्शन वर लाल किल्ल्यावरुन पंतप्रधानांचे भाषण, नंतर होणारी आपल्या मिलिट्रीची रॅली......प्रत्येक रस्त्यावर लता दिदींच "ऐ मेरे वतन के लोगो...." हे गाणं एकायला मिळत असे.....सगळ कस भारावलेल असायचं.   आता 15 ऑगस्ट म्हटंल मला सर्वर्प्रथम दिसतात सिग्नल वर झेंडा विकणारी लहान लहान मुल!   प्रश्ना असा आहे की त्यांना बघुन आपल्याला काय वाटतं?  शाळेत जाणा-यां  मुलांपेक्षा मला शाळेत न जाणा-या या मुलांची जास्त काळजी वाटते.   ही मुलं सुद्दा ह्या देशाचे नागरिक आहेत, ह्या देशावर त्यांचा देखिल संपुर्ण अधिकार आहे.   आपण जो पर्यंत त्यांच भविष्य घडविणार नाही तो पर्यंत आपल्या देशाला  भविष्य असणार नाही! हे कटु सत्य आहे.  

आता दुसरीकडे शाळेत जाणा-यां मुलांच भविष्य काय आहे ते पाहु या? सध्याचे युग ज्ञानावर आधारित अर्थकारणाचे आहे.  गेल्याच आठवड्यात डॉ. अनिल काकोडकरांचा "शोध लपलेल्या हिर:यांचा" हा लेख वाचला आणि तो तुमच्यासाठी खाली देत आहे.  त्यात ते म्हणतात: "तुमची झेप किती मोठी होतेहे तुम्हाला उपलब्ध होणाऱ्या संधींवर ठरतेत्यामुळेच उपजत बुद्धिमत्तेची मशागत आणि संधींची उपलब्धता महत्त्वाची ठरते. संधी वाढवायचा पहिला पर्याय म्हणजे आर्थिक विवंचना दूर करणे."  

ज्या मुलांना शाळेत चांगल शिक्षणं मिळाल असं आपण समजतो, ते शिक्षणं त्यांना साधी नोकरी देउ शकत नाही ही वस्तुस्थिती आहे.....मध्यंतरी एका सर्वेत असं आढळल की जवळ जवळ 60 टक्के ईंजिनीयर मुलं नोकरी करायला लायक नसतात...त्यांना टेकनिकल ज्ञान नसतं.

डॉ. अनिल काकोडकर म्हणतात तसं अफाट लोकसंख्या असलेल्या भारताची ओळख विकसित देशांची हक्काची बाजरपेठ, इथवर सीमित राहता नये तर बुद्धिमान मनुष्यबळाच्या जोरावर नवनिर्मितीची ताकद असलेला देश म्हणून सा-यांनी त्याच्याकडे पाहायला हवे.  पण त्यासाठी संधींपासून वंचित राहिलेल्या या देशातील असंख्य हि-यांचा शोध घेऊन त्यांच्यासाठी आपल्याला नव्या संधी निर्माण कराव्या लागणार आहेत...... आपल्याला एका नव्या भारताचा शोध करावा लागणार!
 

Friday, August 10, 2012

माझं Tweet.....बांसरीचे शब्दबद्ध केलेले सुर!

10 ऑगस्ट 2012:   आज जन्माष्टमी.... श्रीकृष्ण जन्म..  आज अचानक पं. हरी प्रसाद चौरसियांची आठवण झाली आणि त्यांच्या भेटी वर लिहीलेला मांझ Tweet आठवल ते खाली देत आहे....

१३ सप्टेंबर २०११:  तारिख १० सप्टेंबर २०११ वेळ सकाळी ७.३० मी जेट एअरवेजचे फ्लाईट क्रं. ४५७ या मुंबई ते हैदराबाद विमानात शिरताच माझी नजर  सीट क्रमांक 2A आणि 2B वर गेली - बांसरीवादक पं. हरी प्रसाद चौरसिया आणि संतूर वादक पं. शिवकुमार शर्मा!  आणि माझी सीट होती 1B;  दोघांनाही बघुन खरचं खुप बरं वाटलं.  विमान तस रिकामं होतं म्हणुन वाटलं कुणीही एकच असतं तर त्यांच्या शेजारी बसुन छान बोलता आलं असतं.  मला  पं. हरी प्रसाद चौरसियांबद्दल तर आकर्षण आहेच पण जास्त आदर आहे.   श्रीकृष्णाची बांसरी वाजवताताना जेंव्हा ते तल्लिन होतात तेंव्हा कृष्णाविषयी त्यांची नेमकी काय भावना असेल?  हा प्रश्न मझ्या मनात  कित्येक वर्ष घर करुन होता.   तो त्यांना मला शांतपणे विचारायचा होता.   विमानाचं टेकऑफ झालं आणि ते दोघेही बोलण्यात गुंग झाले.   माझ्या मनातला प्रश्न मनातच राहून गेला.  वाईट वाटलं.   विमानातच नव्हे तर एकुणच कुठल्याही प्रवासात आपण कुणाशीही शांत बोलु शकतो, आणि ती संधी हुकली म्हणुन मान खाली घालुन गुलजारची गाणी माझ्या आयपॅडवरुन एकत बसलो.   हैदराबाद आलं ते दोघेही त्यांच्या मार्गाने आणि मी माझ्या मार्गाने निघुन गेलो.   दिवसभरची काम उरकुन मी माझ्या हॉटेलमधे आलो तरी डोळ्यासमोरुन पं. हरी प्रसाद चौरसिया आणि मनात असलेला प्रश्न काही केल्या जात नव्हता.  माझं श्रीकृष्णावर निसिम प्रेम, भक्ती आणि श्रध्दा आहे.  म्हटंल तुझी मर्जी! 

Tuesday, July 24, 2012

माझं Tweet.....यश टिकवायचं कसं?

24  जुलै 2012:   मित्रांनो गेली सहा महिने मी "मॅक्सेल" अवॉर्ड्स बद्दल लिहीत होतो कारण त्या विषयी इतकं सांगण्यासारखं होत आणि अजुनही आहे,  इतके दिवस त्यातुन मला बाहेरच पडता आलं नाही.    पण गेल्या काही दिवसात दोन दुर्दैवी घटना घडल्या,  आपले आवडते राजेश खन्ना आणि मॅनेजमेंट गुरु स्टीफन कोवे आपल्याला सोडून गेले.    मला दोघेही अत्यंत महत्वाचे वाटतात कारण मी teenager असताना राजेश खन्ना लोकप्रियतेच्या शिखरावर होता आणि मी त्याचा एक मोठा फॅन होतो, तेंव्हा त्याचा आनंद हा चित्रपट बघताना मी खुप रडत असे, खुप भावूक होत असे, पण नंतर खरा राजेश खन्ना जिवंत आहे अस मनाला सांगुन मी स्वत:ला सावरायचो.  आता आनंद पुन्हा कधीच बघु शकणार नाही!  आनंद मधील "कही दुर जब दिन ढल जायें....." हे गाणं अजुनही मनाला त्रास देतं...त्या गाण्यातल्या राजेश खन्नाची एक पोझ देत आहे!

आता गेली दहा बारा वर्ष मी स्टीफन कोवेचा फॅन आहे!  त्याचे लिडरशीप बद्दलचे विचार मला खुपच पटतात ते असे.... "Leadership has nothing to do with position. That's management. Leadership comes from moral authority.  It comes from primary greatness.  Primary greatness means character and contribution.  Secondary greatness is prestige and wealth and position.  Few have both.  The key is primary greatness.  Become a contributor. Contribute in everything that you do, and you will literally cultivate such moral authority that it will spread and influence, and bless the lives of countless people."  कोवेचा हा बेसिक विचार की आपण contributor झालो तरच एक moral authority येऊ शकते हा मला खुपच मोलाचा वाटतो. 

Saturday, July 14, 2012

मॅक्सेल अवॉर्ड्सचा संपुर्ण सोहळा आता युट्युबवर पहा

मॅक्सेल अवॉर्डस विषयी लिहीण्यापेक्षा तुम्ही आता संपुर्ण कार्यक्रम खाली दिलेल्या लिंक वरुन डाऊनलोड करु शकता.   धन्यवाद.

http://www.oursnetwork.com/videos/maxell-2012/

मॅक्सेल अवॉर्डस बद्द्ल जास्त माहिती http://www.maxellfoundation.org/ वर पहा.

Friday, June 1, 2012

विश्वासार्हता हा महाराष्ट्राचा मोठां ब्रॅण्ड आहे!

नुकत्याच झालेल्या मॅक्सेल पुरस्कार सोहळ्यात मॅक्सेल फाउंडेशनचे फाउंडर ट्रस्टी या नात्याने मी केलेल्या

भाषणाचा हा अंश...

'लोकांकडून जे मिळते ते पुन्हा लोकांकडेच जायला हवे... ' असे जे. आर. डी. टाटा यांनी म्हटले आहे. तोच विचार मनात ठेवून 'मॅक्सेल अवॉर्ड्स-2012' चे आयोजन करण्याचे ठरवले.

मॅक्सेल म्हणजे संस्था नाही की निव्वळ एक पुरस्कार सोहळा नाही. हा इव्हेंट तर नक्कीच नाही. हा निश्चित दिशेने एक प्रवास आहे. त्यामुळे महाराष्ट्रातील पुढच्या पिढीमधून उद्याचे बिझनेस लीडर आणि दूरदृष्टी असलेले उद्योजक घडवण्यासाठी त्यांना अधिक सक्षम करण्यासाठीची ही चळवळ आहे. राज्यातील तरुण उद्योजकांना प्रोत्साहन देण्यासाठी आजच्या पुरस्कारविजेत्यांच्या यशोगाथांशिवाय प्रभावी पर्याय कोणता असणार!

मॅक्सेल पुरस्कारांचा अर्थ आणि उद्दिष्ट थोडक्यात सांगायचे झाल्यास 'One recognition billion inspiration' असे म्हणता येईल. लोकांना केवळ निरीक्षण करण्यास प्रवृत्त करण्यापेक्षा अंतर्मुख बनवणे हा आमचा हेतू आहे. एका व्यक्तीचा सन्मान केलातरी त्यामध्ये आणखी लक्षावधी जणांना प्रेरणा देण्याचे सामर्थ्य असते, असे आमचे ब्रीदवाक्य सुचवते. केवळ प्रोत्साहन या एकाच गोष्टीच्या आधारे यश खेचून आणता येत नाही. शास्त्रज्ञ थॉमस अल्वा एडिसन यांनी म्हटले आहे की, विद्वान किंवा प्रतिभाशाली व्यक्तीच्या यशामागे प्रोत्साहनाचा वाटा केवळ एक टक्का असतो, बाकी ९९ टक्के त्याच्या मेहनतीचे फळ असते.

मॅक्सेलच्या चळवळीची ही नुकती सुरुवात आहे. जास्तीत जास्त लोकांसाठी आणखी बरेच काही करण्याची गरज आहे. पण त्यासाठी मोठ्या संख्येने लोकांचा सहभाग आणि प्रयत्न आवश्यक आहेत. भांडवल , सहयोग , ब्रँडिंग अशा अनेक विषयांवर भर देता येईल. आमचे याकडे बारकाईने लक्ष असून योग्य वेळी आम्ही एक एक विषय निश्चित समोर आणू.

राज्यातील उद्योजकांच्या दृष्टीने दोन मुद्दे अत्यंत महत्त्वाचे आहेत - एक म्हणजे, Actionable Knowledge (कृतीत आणण्याजोगे ज्ञान) आणि दुसरे म्हणजे, ब्रँड पोझिशनिंग.

हे बदलांचे युग आहे. उत्पादन आणि सेवा या दोन्ही क्षेत्रांमध्ये कमालीचे बदल झाले आहेत. आर्थिक उदारीकरण , जागतिकीकरण आणि माहिती तंत्रज्ञान यामुळे बिझनेस करण्याच्या पद्धतीत जगभरात कमालीचे बदल झालेले दिसतात. माहिती तंत्रज्ञानाची पुरती जादू तर अजून दिसायची आहे.

Today 'Idea is capital' - सध्याच्या काळात कोणताही व्यवसाय उभा करण्यासाठी नाविन्यपूर्ण कल्पना हेच मोठे भांडवल असते. अन्य मोठ्या भांडवलाची आवश्यकता नसते. उद्योजक बनण्यासाठी विशिष्ट धर्माचे वा विशिष्ट प्रदेशातील असण्याचीही गरज नसते. मायक्रोसॉफ्टचे बिल गेट्स, अ‍ॅपलचे स्टीव्ह जॉब्स आणि फेसबुक झुकेरबर्ग यांच्या उदाहरणांनी आपल्याला हे दाखवून दिलेले आहे. आजच्या काळात उद्योजकता ही मोजक्या लोकांची मक्तेदारी राहिलेली नाही. कृतीत आणता येईल असे ज्ञान तुमच्यातील उद्योजक विकसीत करत असते. महाराष्ट्राच्या घराघरात सरस्वतीचे अधिष्ठान आहे आणि हेच अधिष्ठान आपल्याला जगात पुढे नेणार आहे. आपल्याकडे गरिबातील गरीब व्यक्तीलाही आपल्या मुलांनी शिकून मोठे व्हावे, असे वाटते. म्हणूनच आपण याही पुढे जाऊन आपल्याकडील शिक्षणाचे रूपांतर कृतीत आणण्याजोग्या ज्ञानामध्ये करणे गरजेचे आहे. त्याचा उपयोग आपल्या कल्पना प्रत्यक्ष कृतीत आणण्यासाठी होऊ शकेल. सचोटी आणि कुशाग्रबुद्धी या नेहमीच मराठी मंडळींच्या प्रमुख क्षमता राहिल्या आहेत. आणि महाराष्ट्रातील तरुण यामध्ये मागे राहतील, असे मला वाटत नाही. सध्याच्या डिजिटल युगात सर्जनशीलतेला अजिबात मर्यादा नाहीत. मराठी तरुणांनी ज्ञानाधारित अर्थव्यवस्थेच्या युगातील आव्हाने स्वीकारून आपल्या क्षमतेच्या जोरावर यशाची नवी क्षितिजे गाठायला हवीत.

सचोटी आणि कुशाग्रबुद्धीसोबतच ब्रँडिंग आणि त्याचे योग्य मार्केटिंगही अतिशय गरजेचे आहे. ब्रँडमध्ये आपल्या मूल्यांचे प्रतिबिंब दिसते. व्यक्तीपासून संस्थेपर्यंत, संकल्पनेपासून देशापर्यंत प्रत्येकाला ब्रँडची गरज असते. आपण काय चांगले करू शकतो, आपल्या क्षमता काय आहेत, हे त्यातून प्रत्येकाला अधोरेखित करायचे असते. ब्रँडमुळे आपल्याला वेगळीच उंची प्राप्त होते. परंतु, अनेकांचे ब्रँडिंगकडे दुर्लक्ष होताना दिसते. अनेक जण आपली मूल्ये कसण्यावर अधिक भर देतात आणि त्याचे योग्य प्रकारे मार्केटिंग करण्याचे विसरून जातात. काही वेळा तितके प्रभावी मार्केटिंग केले जात नाही. पारदर्शकता, सचोटी, कल्पकता या केवळ आपल्या क्षमताच नाहीत, तर 'सेलिंग पॉइंट' ही असतात, हे लक्षात घेणे आवश्यक आहे. ते सगळे एका 'ब्रँड' अंतर्गत एकत्र आणायला हवे. चिनी वस्तूंबद्दल आपल्याला शंका असते. त्या डुप्लिकेट असतील, असे वाटते. महाराष्ट्रातील उद्योजकांविषयी मात्र 'ही माणसे कुणाला फसवणार नाहीत' असे म्हटले जाते. म्हणजे, विश्वासार्हता, सचोटी हा आपल्या राज्याचा मोठा ब्रँड आहे. त्याचे ब्रँडिंग झाले पाहिजे. सध्याच्या स्पर्धेच्या काळात ब्रँडिंग हा कोणत्याही व्यवसायाचा पाया आहे. त्यावर भर देऊन उद्याचे उद्योजक घडवूया!

मॅक्सेल अवॉर्ड्सच्या संपुर्ण माहितीसाठी क्लिक करा www.maxellfoundation.org

Thursday, April 19, 2012

दिनेश केसकर, विक्रम राजाध्यक्ष, एकनाथ ठाकूर पहिल्या ‘मॅक्सेल’ पुरस्काराचे मानकरी

लोकसत्ता दिनांक 19 एप्रिल 2012: महाराष्ट्रातील व्यावसायिक नेतृत्त्वाची चळवळ म्हणून अलीकडेच स्थापित ‘मॅक्सेल फाऊंडेशन’ने आपल्या २०१२ या पहिल्या वर्षांच्या ‘मॅक्सेल’ पुरस्काराचे मानकरी जाहीर केले आहेत. वेगवेगळ्या पाच वर्गवारीतील सर्वश्रेष्ठ अशा १० मानकऱ्यांच्या नावांची घोषणा करण्यात आली आहे.

मॅक्सेल अवॉर्ड -व्यावसायिक नेतृत्त्व प्रावीण्य’ (Maxell Award for Excellence in Business Leadership) वर्गवारीचा पुरस्कार गेल्या तीस वर्षांत देशापरदेशातील अनेक विख्यात संस्थांच्या अत्युच्च पदावर कार्य केलेले बोईंग इंडियाचे अध्यक्ष दिनेश केसकर यांना तसेच टाटा स्टील लिमिटेडचे व्यवस्थापकीय संचालक हेमंत नेरूरकर यांना प्रदान केला जाणार आहे. बँक अधिकाऱ्यांचे सर्वोत्तम संघटक ते बँक व्यवहाराचे प्रशिक्षण देणाऱ्या संस्थेचे जनक आणि एक यशस्वी बँकर अशा भूमिका लीलया निभावून या क्षेत्रातील एक आदर्श ठरलेले सारस्वत बँकेचे अध्यक्ष एकनाथ ठाकूर यांना पहिला ‘मॅक्सेल जीवनगौरव’ पुरस्कार प्रदान केला जाणार आहे.

मॅक्सेल अवॉर्ड - उद्योजकीय प्रावीण्य’तेचा (Maxell Award for Excellence in Entrepreneurship) पुरस्कार म्हणून निर्लेप सूमहाचे संस्थापक-संचालक असलेल्या राम भोगले, मुकुंद भोगले आणि नित्यानंद भोगले अशा तिघांची निवड करण्यात आली आहे. याच वर्गवारीतील दुसरा पुरस्कार तब्बल ९० दशलक्ष अमेरिकी डॉलरची उलाढाल असलेल्या डीएलझेड कॉर्पोरेशन या अमेरिकेत स्थापित कंपनीचे अध्यक्ष विक्रम राजाध्यक्ष यांना दिला जाणार आहे. ‘मॅक्सेल नाविन्यता प्रावीण्य’ पुरस्कार (Maxell Award for Excellence in Innovation) क्विक हिल टेक्नॉलॉजीजचे संस्थापक आणि मुख्याधिकारी कैलास काटकर आणि संजय काटकर यांना प्रदान केला जाईल, तर ‘मॅक्सेल उदयोन्मुख प्रावीण्य’ (Maxell Award for Emerging Excellence) पुरस्काराच्या प्लाझ्मा इंडियाच्या कार्यकारी संचालिका अरुंधती जोशी या मानकरी ठरल्या आहेत.

केवळ व्यावसायिक निष्ठा, नाविन्यतेचा आग्रह, उद्योग-उपक्रमामागी हेतू आणि परस्पर सहकार्य तसेच सहनिर्मितीम्धील योगदान या निकषांवरच यंदाच्या पुरस्काराचे १० मानकरी निवडले गेले आहेत, असे ‘मॅक्सेल फाऊंडेशन’चे संस्थापक विश्वस्त नितीन पोतदार यांनी सांगितले. तरीही यंदा योगायोगाने सर्व विजेत्या व्यक्ती मराठीच आहेत.  तथापि पुढील वर्षांपासून महाराष्ट्र ही कर्मभूमी मानून येथे उद्योग व्यवसाय उभारणाऱ्या अमराठी व्यावसायिकांनाही पुरस्कारासाठी विचारात घेतले जाईल, असे पोतदार यांनी स्पष्ट केले. उद्योगजगताला आजवर अनेक कल्पक उद्योजक आणि उद्योजकीय नेतृत्त्व देणाऱ्या महाराष्ट्रातून आपल्या उद्योजकीय कतृत्त्वाने एक ना अनेक शिखरे गाठत अमीट ठसा उमटविणाऱ्या ‘मॅक्सेल’ पुरस्कारार्थीच्या निवडीचे कठीण काम पार पाडल्याबद्दल पोतदार यांनी पुरस्कार सल्लागार समितीबद्दल कृतज्ञता व्यक्त केली. पुरस्कारांचे वितरण ६ मे २०१२ रोजी मुंबईत  एन.सी.पी.ए नरिमन पॉईट येथे (फ्क्त निमंत्रितासाठी) समारंभपूर्वक केले जाणार असल्याचे त्यांनी सांगितले.
 
मॅक्सेल अवॉर्ड्स बद्द्ल अधिक माहिती साठी लॉग ऑन करा. http://www.maxellfoundation.org/.

Sunday, March 25, 2012

मॅक्सेल फाउंडेशनची स्थापना - महाराष्ट्र टाईम्स

मॅक्सेल फाउंडेशनची स्थापना
http://www.maxellfoundation.org/
महाराष्ट्र टाईम्स दिनांक 24 मार्च 2012:  महाराष्ट्रातील उद्योजक आणि बिझनेस लीडर्स यांना पुरस्कार देऊन त्यांना समाजापुढे आणण्याच्या हेतूने स्थापन झालेल्या मॅक्सेल फाउंडेशनची गुढीपाडव्याच्या मुहूर्तावर आंतरराष्ट्रीय ख्यातीचे शास्त्रज्ञ डॉ. रघुनाथ माशेलकर यांच्या उपस्थितीत शुक्रवारी स्थापना झाली. ज्ञानाधिष्ठित अर्थव्यवस्थेचा पाया महाराष्ट्रात असून तो अधिक मजबूत करण्याकरिता मॅक्सेल फाउंडेशन प्रयत्न करील, असे उद्गार माशेलकर यांनी यावेळी काढले. येत्या ६ मे रोजी उद्योजकांना गौरवण्यात येणार आहे.


मॅक्सेल फाउंडेशनचे निमंत्रक व संस्थापक विश्वस्त अॅड. नितीन पोतदार यांनी सांगितले की, भारताने १९९१ साली खुल्या अर्थव्यवस्थेची कास धरल्यावर जागतिकीकरणाच्या प्रक्रियेला गती प्राप्त झाली आणि माहिती आणि माहिती-तंत्रज्ञानाच्या सहकार्याने महाराष्ट्राच्या उद्योग क्षेत्रात एक देदीप्यमान कामगिरी करणाऱ्यांची संख्या झपाट्याने वाढली. तरुण पिढीने त्यांच्यापासून प्रेरणा घ्यावी, याकरिता उद्योजक आणि बिझनेस लिडर्स यांचा ६ मे रोजी एनसीपीएच्या जहांगीर भाभा सभागृहात गौरव करण्यात येणार आहे. त्याकरिता मॅक्सेल फाउंडेशनची स्थापना करण्यात आली आहे. डॉ. रघुनाथ माशेलकर, कुमार केतकर, वाय. एम. देवस्थळी, सुनील देशमुख, न्या. अरविंद सावंत हे फाउंडेशनच्या सल्लागार मंडळाचे सदस्य आहेत. एप्रिलच्या पहिल्या आठवड्यात पुरस्कारप्राप्त मान्यवरांची घोषणा केली जाणार असल्याचे पोतदार यांनी सांगितले.

महाराष्ट्र ही कर्मभूमी असलेल्या उद्योजक आणि बिझनेझ लीडर्सना मॅक्सेलच्या या पुरस्कारांनी गौरवण्यात येणार आहे, असे पोतदार यांनी स्पष्ट केले. भारतीय बड्या कंपन्यांमधील बिझनेस लीडर, बहुराष्ट्रीय कंपन्यांमधील बिझनेस लीडर, महाराष्ट्रातील उद्योजकाने विदेशात घेतलेली गरूडभरारी, महिला उद्योजक अथवा बिझनेस लीडर्सची कामगिरी आणि पहिल्या पिढीतील इनोव्हेटीव्ह उद्योजक यांचा गौरव करण्याची फाउंडेशनची कल्पना आहे.

Tuesday, February 21, 2012

माझं Tweet.....थोडसं माझ्या विषयी..

२१ फेब्रुवारी, २०१२:   मागच्या आठवड्यात माझे मित्र श्री. सुधीर रायकर यांनी माझी मुलाखत घेतली आणि ती "Leaders Speak" या सदराखाली Indiainfoline या वेब साईटवर  (http://www.indiainfoline.com/) वर प्रसिद्द केली ती खाली देत आहे.   एकुणच कॉर्पोरेट लॉयर म्हणजे काय असतं, मी या क्षेत्रात कसा आणि का आलो?  कॉर्पोरेट लॉयर म्हणुन मी नेमक काय काम करतो याची माहिती माझ्या अनुभवावरुन मी देण्याचा प्रयत्न मी केला.   काही महिन्यांपुर्वी मला काही मराठी तरूणांनी माझ्य़ा प्रोफेशन म्हणजे "कॉर्पोरेट लॅ" विषयी माहीती विचारली होती.   कॉर्पोरेट लॉयर होण्यासाठी काय कराव लागेल याची सुद्दा माहिती विचारली होती.   अशा अनेक प्रश्नांनाची उत्तर मी देण्याचा प्रयत्न केलेला आहे.  धन्यवाद. 

Sunday, January 29, 2012

माझं Tweet.....जपानी गुडिया डॉ. प्राजक्ता भावे-खरे

२९ जानेवारी २०१२:  मित्रांनो गेला एक महिना खुपच धावपळीचा गेला.  अजुनही संपला जानेवारी अस म्हणु शकत नाहीयं.   गेल्या आठवड्यात महाराष्ट्र टाईम्स मधे डॉ. प्राजक्ता भावे-खरे यांनी जपान मधे केलेल्या कर्तृत्वाची बातमी वाचली आणि लगेच ब्लॉग वर टाकायची ठरवली.    एक मराठी मुलगी  किती मोठ मोठी काम करू शकते ह्याच मला मना पासुन फारच अभिमान आनि कौतुक वाटल म्हणुन हा ब्लॉग.