Friday, August 30, 2013

माझं Tweet...अमेरिका अमेरिकंस आणि आपण

30 ऑगस्त 2013:  मित्रांनो तीन आठवड्यांचा माझा अमेरिका दौरा आटपुन मी आलो, तेंव्हा डॉ. नरेंद्र दाभोलकरांच्या हत्येच्या दु:खाच सावट मुंबईत आणि सर्व महाराष्ट्रात पसरलेलं होतं आणि अजुनही आहे..

एक विलक्षणं योगायोग म्हणा हवं तर पण मी तिथं असताना अमेरिकेच्या सुब्ततेची, तिथल्या माणसांची आणि एकुणच तिथल्या वातावरणाची आणि आपण भारतात जस राहतो त्याची नकळत का होईना पण मनातल्या मनात तुलना करीत होतो.  सगळ्यात पहिले मला अगदी प्रकर्षाने जाणवणारी गोष्टी होती, ती म्हणजे मला कुठल्याही फुटपाथवर, नाक्यावर, किंवा कुठल्याही मोठ्या इमारतीत त्यांच्या देवी दैवतांची, त्यांच्या संतांची किंवा कुठल्याही बाबा-बुआंचे देऊळं दिसलं नाही... लोक उपवास करताना, सकाळी ऑफिसला जाताना कुणाची पुजा करताना, त्यांची एखादी Prayer (आरती किंवा स्त्रोत्र) म्हणताना, मंत्र जपताना, एखादी Candle (तुपाचा किंवा तेलाचा दिवा) एखादी गरबत्ती लावताना दिसले नाहीत.   तिथं सत्यनारायणाची पुजा, ग्रह शांत, जप-मंत्र, मोठ-मोठे यज्ञ असं तिथं काहीच नसतं.  टिव्हीच्या चॅनेल्सवरुन सकाळी किंवा दिवसभारात कधीही कुठला बापु, बाबा, दादा, किंवा मॉं चे प्रवचन, भविषवाणी, संदेश, उपदेश किंवा लिंबु, नारळ, धागा दोरा यावर कुठलीही चर्चा बघायला मिळाली नाही. मग मला प्रश्न पडला कि अमेरिकन लोक नास्तिक आहेत का? काही लोकांना मी विचारायचा प्रयत्न केला तर ती म्हणली की आमचा देवावर विश्वास आहे आणि आम्ही दर रविवारी सकाळी चर्च मधे जातो बस इतकचं.  म्हणजे त्यांचा देखिल त्यांच्या देवावर विश्वास आहे पण ते त्याचा बाजार किंवा आपल्या सारख अवडंबर माजवित नाहीत इतकचं.