Wednesday, December 2, 2015

Letter from Mark Zuckerberg to his daughter

Facebook CEO Mark Zuckerberg and his wife, Priscilla Chan, announced the birth of their daughter Max. Proud dad Zuckerberg also revealed his pledge to give away his fortune to make the world a "better place" for baby daughter Maxima and others.  
In a letter to Maxima posted on his Facebook page, Zuckerberg and wife Chan said they were going to give away 99 percent of their company shares -- estimated value $45 billion -- during their lives in an effort to make a happy and healthy world.
Here's the full text of Zuckerberg's letter to his daughter Max.
Dear Max,
Your mother and I don't yet have the words to describe the hope you give us for the future. Your new life is full of promise, and we hope you will be happy and healthy so you can explore it fully. You've already given us a reason to reflect on the world we hope you live in. Like all parents, we want you to grow up in a world better than ours today.  While headlines often focus on what's wrong, in many ways the world is getting better. Health is improving. Poverty is shrinking. Knowledge is growing. People are connecting. Technological progress in every field means your life should be dramatically better than ours today.
We will do our part to make this happen, not only because we love you, but also because we have a moral responsibility to all children in the next generation.

Sunday, September 27, 2015

म्हणे, आपण अर्थ साक्षर!

मराठी माणसांमध्ये पूर्वापार श्रीमंतीबद्दल आणि श्रीमंताबद्दलही विचित्र दृष्टीकोन आढळून येतो…

.. जयंत विद्वांस  
सौजन्य लोकसत्ता दी. 20 September 2015.

मराठी माणसांमध्ये पूर्वापार श्रीमंतीबद्दल आणि श्रीमंताबद्दलही विचित्र दृष्टीकोन आढळून येतो. आता पुढची पिढी शिक्षण, नोकरी धंद्यानिमित्ताने परदेशी जाऊ लागली आहेत. त्यामुळे हळूहळू हा दृष्टीकोन बदलत चालला आहे इतकेच. बुद्धिमत्ता व कष्ट याद्वारे आíथक सुबत्ता येईल व ती मराठी समाजाला पतदेईल. मात्र यासाठी आपल्या पुढच्या पिढय़ांना प्रयत्नपूर्वक आíथक साक्षर बनविले गेले पाहिजे.

आपल्यावर पिढय़ान् पिढय़ा साक्षरतेचे संस्कार झाले आहेत. परंतु आíथक साक्षरता आपल्या डीएनएमध्ये आलेलीच नाही. त्यामुळेच मराठी माणसांमध्ये श्रीमंतीबद्दल आणि श्रीमंताबद्दलही विचित्र दृष्टीकोन आढळून येतो. आता पुढची पिढी शिक्षण, नोकरी धंद्यानिमित्ताने परदेशी जाऊ लागली आहेत. त्यामुळे हळूहळू हा दृष्टीकोन बदलत चालला आहे इतकेच. या आíथक निरक्षरतेपायी मराठी समाज म्हणून आपल्याला पतनाही.

Monday, September 14, 2015

नाना-मकरंद मुंबईकरही तुमच्या पाठीशी…


प्रिय नाना पाटेकर आणि मकरंद अनासपुरे,
स. न. वि. वि.

मी मुंबई - मराठी माणसाचा श्वास, अभिमान आणि थोर सामाजिक परंपरा लाभलेल्या महाराष्ट्र राज्या आर्थिक राजधानी!  सर्वप्रथम तुमच्यातील संवेदनशीलतेला माझा मनापासून सलाम! मराठवाड्यातील दुष्काळग्रस्त,  आत्महत्याग्रस्त शेतकऱ्यांच्या कुटुंबियांना मदतीचा हात देण्यासाठी तुम्ही जो उपक्रम हाती घेतला आहे तो निश्चितच कौतुकास्पद आहे. या उपक्रमाला सामान्य मुंबईकरांचाही हातभार लागो यासाठीच हा पत्रप्रपंच.

मकरंद आणि नाना तुम्ही हाती घेतलेल्या उपक्रमाच्या निमित्ताने माझ्या मनात एकाच प्रश्न सारखा येतो तो म्हणजे मुंबईची नाळ खरंच महाराष्ट्राशी जोडलेली आहे का? इथला प्रत्येक मराठी माणूस महाराष्ट्राला 'आपलं' मानतो का? ग्रामीण महाराष्ट्राच्या शेतकऱ्यांचे प्रश्न त्याला किती जवळचे वाटतात? त्याच्या मदतीसाठी माझे मुंबईकर किती पुढे येतात, किती तत्परता दाखवतात?

Tuesday, September 1, 2015

Startups - Discussion on DD News 31st August, 2015

'स्टार्टअप' या विषयी दुरदर्शनच्या सह्याद्री वाहिनीवरुन Live ....एकुणच मी तीन मुद्दे मांडले ते असे, 1. महाराष्ट्रात वेगळं "स्टार्टअप मंत्रालय" असायला पहिजे, 2. शाळा-कॉलेजांमधील अभ्यासक्रमात 'उद्दोजकता' हे ईतिहास, गणित, भुगोल सारखे विषय शिकवले गेले पाहिजे, आणि 3. यंदाच्या सार्वजनिक गणेशउत्सांवा मध्ये एक दिवस तरूणांसाठी स्टार्टअप वर चर्चा सत्र आयोजिक केले पाहिजे...संपुर्ण वृतांता साठी बघा.

Wednesday, August 19, 2015

उद्योजकतेचे धडे शाळेपासूनच हवेत ..

Image result for maharashtra times logo
महाराष्ट्राने जर एक पाऊल पुढचे टाकून शालेय शिक्षणापासूनच देशात उद्योजकतेची सुरुवात केली, तर पंतप्रधानांच्या मेक इन इंडिया बरोबर स्टार्ट अप मोहिमेला देखील एक निश्चित दिशा मिळेल...                                                                                       
 .. नितीन पोतदार  

Founder Trustee Maxell Foundation 

महाराष्ट्र टाईम्स दि. १९ ओगस्ट २०१५.

पंतप्रधान मोदींनी सत्तेत आल्याबरोबर 'मेक-इन-इंडिया' हा कार्यक्रम दिला. त्याचेच पुढील पाऊल म्हणजे यावर्षी १५ ऑगस्टला लाल किल्ल्यावरुन भाषण करताना स्टार्ट अप इंडिया, स्टँड अप इंडियाचा महत्वपूर्ण नारा दिला. या पुढे जाऊन डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांच्या १२५व्या जयंतीच्या वर्षात १२५ लाख बँकाच्या प्रत्येक शाखेने आपल्या क्षेत्रात किमान एका तरी दलित तरुण उध्द्योजकाला आणि एका महिलेला आर्थिक मदत करावी असे आवाहन त्यांनी केले. नॅसकॉमने २०१४मध्ये स्टार्ट अपसंबंधीचा एक अहवाल प्रकाशित केला होता, त्यानुसार देशात ३१०० स्टार्ट अप आहेत आणि २०२०मध्ये ही संख्या ११,५०० होईल. नॅसकॉमचा हा अहवाल लक्षात घेतला, तर पंतप्रधानांच्या या महत्वाकांक्षी घोषणेचे महत्व लक्षात येईल. 

Monday, August 10, 2015

एक आई सक्षम होण गरजेच आहे ..

'मटा हेल्पलाइन'च्या हृद्य कार्यक्रमात २५ गुणवंतांना समाजदेणे सुपूर्द
म. टा. वृत्तसेवा, ठाणे

कुणाचे खाऊचे पैसे, कुणाचे पेन्शनचे तर कुणाचे पॉकेटमनीतून बाजूला काढलेले...माध्यम अनेक उद्देश एकच. पैशाअभावीे कुणाचे शिक्षण थांबू नये हाच! बिकट परिस्थितीशी झगडत, अडथळ्यांची पर्वा न करता अथक प्रयत्नांती यश कमावलेल्यांना उच्चशिक्षण घेता यावे म्हणून समाजातून आर्थिक दातृत्व पुढे आले आणि त्यांनी २५ विद्यार्थ्यांच्या कर्तृत्वाला साथ दिली. परिस्थितीशी झुंज देणाऱ्या आणि दहावीच्या परीक्षेत उत्तुंग यश मिळविलेल्या २५ गुणवंत विद्यार्थ्यांना 'मटा हेल्पलाइन'च्या माध्यमातून दानशूर व्यक्तींनी केलेली मदत शनिवारी समारंभपूर्वक सुपूर्द करण्यात आली. याच समाजदेण्याने त्यांच्या पंखांत नवी जिद्द भरली.

ठाण्यातील टिपटॉप प्लाझामध्ये हा दातृत्व सोहळा रंगला. ज्येष्ठ अभिनेते दिलीप प्रभावळकर, टिपटॉप प्लाझाचे रोहितभाई शहा, मॅक्सेल फाऊंडेशनचे नितीन पोतदार यांच्या हस्ते मुलांना मदतीच्या रकमेचे चेक देण्यात आले. या मदतीलाच व्हॅल्युएबल ग्रूपने आणखी जोड देत, आपल्यातर्फे टॅब देण्यात आले. मागील वर्षीपर्यंत हेल्पलाइनमार्फत दहा मुलांसाठी मदत केली जात होती. यंदा तो आकडा २५पर्यंत गेला आणि त्याच बरोबरीने मदतीचा ओघही वाढला. यंदा वाचकांकडून २ कोटी ८० लाख रुपये मदत जमा झाली.

एक आई सक्षम होण गरजेच आहे ..

नितीन पोतदार, संचालक, मॅक्सेल फाऊंडेशन

आयुष्यातील आव्हाने पेलत 'मटा हेल्पलाइन'च्या गुणवंत मुलामुलींनी मिळवलेल्या यशाच्या गाथा ऐकून माझ्याकडे बोलायला शब्दच उरलेले नाहीत. 'मटा हेल्पलाइन' उपक्रमाला भरघोस मदत करणाऱ्या 'मटा'च्या वाचकांचे या निमित्ताने सर्वाधिक कौतुक वाटते. 'मटा हेल्पलाइन'सारख्या उपक्रमाला अमेरिका, युरोपमध्ये 'क्राऊड फंडिंग' म्हणतात. त्या देशात एखाद्या उद्योजकामागे 'क्राऊड फंडिंग'च्या रूपाने पैसा उभारला जातो. मात्र 'मटा'च्या वाचकांनी सामाजिक जाणिवेतून 'हेल्पलाइन'च्या प्रत्येक मुलामागे 'क्राऊड फंडिंग' केलेले आहे.



९० टक्क्यांहून अधिक गुण हा शेवट नसून, करिअरची खरी सुरुवात आहे. देशातील कोट्यवधी मुलांना बिकट परिस्थितीमुळे आजतागायत शाळेचा दरवाजाही दिसलेला नाही, त्या मुलांसाठी 'मटा हेल्पलाइन'च्या मुलांनी नक्की प्रयत्न केले पाहिजेत.  प्रत्येक मुलीने सक्षम होणे गरजेचे आहे, म्हणूनच मॅक्सेल फाउंडेशनच्या वतीने विशेषत: मुलींना लॅपटॉप देत आहोत. कारण, एक आई सक्षम झाली तरच दोन घरं सक्षम होतात. भविष्यात अशाच सक्षमतेची अपेक्षा आहे. 

Monday, July 27, 2015

जिकडे पैसा जास्त, तिकडे आयआयटियन्स ..

जिकडे पैसा जास्त, तिकडे आयआयटियन्स .. प्रभाकर मोरणकर

अमेरिकेतील मॅसेच्युसेट्स इन्सि्टट्यूट ऑफ टेक्नॉलॉजीमधील विद्यार्थ्यांनी गेल्या ५० वर्षांत जीपीएस, मायक्रोचिपचा शोध लावला. मोटार, विजेचे बल्ब, रेडिओ, टेलीव्हिजन, कम्प्युटर, इंटरनेट, वायफाय, एमआरआय, लेजर, रोबोटसारखे शोध पाश्चिमात्य विद्यापीठांतील संशोधनाचेच यश आहे. अशा वेळी भारतीय शिक्षणसंस्थांनी, विशेषत: आयआयटी, आयआयएमसारख्या संस्थांचं योगदान काय?” असा प्रश्न नारायण मूर्ती यांनी उपस्थित केला आहे.

मागच्या आठवड्यात बेंगळुरूमधील आयआयएसच्या पदवीदान समारंभात इन्फोसिसचे एक संस्थापक नारायण मूर्ती यांनी सर्वोत्तम शिक्षणाचा दावा करणाऱ्या आयआयटी व आयआयएम या शिक्षणसंस्थांमधून बाहेर पडणारे विद्यार्थी काय संशोधन करतात, यावर नेमकेपणाने बोट ठेवलं आहे. एकप्रकारे त्यांनी उच्चशिक्षणाचं ऑडिटच केलं आहे. नारायण मूर्ती यांचं म्हणणं बरोबर आहे. त्याची कारणं माझ्या दृष्टिकोनातून अशी आहेत की, आयआयटीमधून बाहेर पडलेले बहुसंख्य विद्यार्थी परदेशात गेले. तिथे त्यांनी वेगवेगळ्या कंपन्यांमध्ये ज्या नोकऱ्या स्वीकारल्या, त्या सगळ्या रुटीन स्वरूपाच्या होत्या. त्यात स्वतंत्र संशोधनाला फारसा वाव नव्हता. तिथेसुद्धा विद्यापीठांमध्ये फार कमी जण गेले. भारतात जे थोडेफार राहिले, त्यांच्याही नोकऱ्या अशाच स्वरूपाच्या होत्या. रिसर्च अँड डेव्हलपमेंट लॅबोरेटरी हे खातं सरकारच्या अखत्यारित आहे. त्यात पगाराचं कोष्टक आयआयटी पदवीधराच्या दृष्टिकोनातून तेव्हा कमी होतं. याउलट, खासगी कंपन्यांमध्ये सेल्स, मार्केटिंग यात त्यांना जास्त पगाराच्या नोकऱ्या मिळत होत्या. त्यामुळे रिसर्च अँड डेव्हलपमेंट लॅबोरेटरी मध्ये फारसं कुणी दाखल झालं नाही. जे विद्यार्थी जॉइन झाले, त्यांना थोडंफार काम करता आलं. उदा. रॉकेट रिसर्चमध्ये आपण बरंचसं काम केलेलं आहे. परम संगणकामध्ये आपल्याकडे चांगलं काम झालेलं आहे. 

Monday, May 18, 2015

‘मेक-इन-महाराष्ट्रासाठी’ तरुण उद्दोजाकांची एक नवीन पिढी तयार होण गरजेच

मुंबई दिनांक १६ मे २०१५ :   महाराष्ट्राच्या उद्योग, कॉर्पोरेट, इन्होवेशन व समाजसेवा जगात उत्तुंग भरारी घेऊन,  आपल्या कर्तृत्वाच्या याशाचा झेंडा सातासमुद्रापार फडकवणाऱ्या महाराष्ट्रातील यशस्वी उद्योजकांना 'मॅक्सेल फाऊंडेशन'च्या वतीने देण्यात येणाऱ्या 'मॅक्सेल – म्हणजे महाराष्ट्र कॉर्पोरेट एक्सलंस अवार्डस पुरस्कारा'ने सन्मानित करण्यात आले.  महाराष्ट्रात उद्योजकतेबाबत जागरुकता निर्माण करणे,  पुढील पिढीला त्यांची स्वप्न वास्तवात आणण्यासाठी प्रेरित करणे आणि त्यांच्यामधील क्षमतांना कार्यरुप देणे हा मॅक्सेल अवार्डमागचा उद्देश आहे. महाराष्ट्र शासनाचे वरिष्ठ मंत्री सुभाष देसाई उद्योग विभाग व शिक्षण व सांस्कृतिक कार्यमंत्री विनोद तावडे हे प्रमुख पाहुणे म्हणून यावेळी उपस्थित होते.  या सोहळ्याला उपस्थित जागतिक कीर्तीचे शास्त्रज्ञ डॉ. रघुनाथ माशेलकर यांनी या उद्योजकांना सतत नाविन्यपूर्ण संशोधन करीत राहाण्याचा कानमंत्र दिला. तर मराठी माणसाने स्वतःचे ब्रँडिंग करायला पाहिजे, असे अॅडगुरू भरत दाभोळकर यांनी या सोहळ्याला उपस्थित असलेलेल्या उद्योग क्षेत्रातील मराठी मंडळींना सांगितले.

Tuesday, May 12, 2015

उद्योगरत्नांचा ‘मॅक्सेल’गौरव - महाराष्ट्र टाइम्स

महाराष्ट्र टाइम्स: दिनांक २ मे २०१५ 
व्यवसाय आणि उद्योगक्षेत्रामध्ये सातत्याने भरीव कामगिरी करणाऱ्या, तसेच चाकोरीबाहेरील नव्या वाटा धुंडाळणाऱ्या उद्योजकांना 'मॅक्सेल पुरस्कार २०१५' या पुरस्काराने सन्मानित करण्यात येणार आहे. १६ मे रोजी वरळी येथील नेहरू ऑडिटोरिअममध्ये महाराष्ट्राचे उद्दोग मंत्री सुभाष देसाई तसेच शिक्षण व सांस्कृतिक कार्यमंत्री विनोद तावडे यांच्या हस्ते हा सोहळा होणार आहे. शुक्रवारी महाराष्ट्र दिनाचे औचित्य साधून मॅक्सेल फाऊंडेशनकडून या पुरस्कारांची घोषणा करण्यात आली.
यंदा या पुरस्काराचे चौथे वर्ष असून दुबईतील 'आर्च ग्रुप कन्सल्टंट'चे आर्किटेक्ट अशोक कोरगांवकर यांना जीवनगौरव,
उद्योजक अशोक खाडे, मिलिंद बर्वे, मंगेश काळे, शिवानी दाणी, अक्षय वर्दे, डॉ. मेधा पुरव-सामंत यांना मॅक्सेल एक्सलन्स पुरस्काराची घोषणा करण्यात आली.

Sunday, April 12, 2015

पेराल ते उगवेल – नवीन उर्जा कुठून आणणार ?

Image result for self learning is best learning१२ एप्रिल २०१५:  गेल्या काही वर्षात आमचा उद्दोग हवा तसा आणि म्हणावा तितका वाढवता आलेला नाही. खूप काम करतो पण म्हणावं तसं यशकाही दिसत नाही. काहीच पुढे जात नाही. रोज कमवायचं आणि रोज खायचं हेच चाललेलं आहे. घरातून म्हणावं तसं कुणीही साथ देत नाही. एका शब्दाची मदत तर सोडा साधी विचारपूस देखील नसते. काहीही नवीन करायचं म्हंटल की घरातूनच नकारघंटा - आता हे काय नवीन? आहे ते संभाळता येत नाही काहीही नवीन करायचं नाही बस झालं.म्हणजे घरात काही बोलायची सोय देखील उरलेली नाही. काय उद्योग करणार? अहो एक वेळी व्याजावर पैसे उभारता येतील, पण धीराचे दोन शब्द कुठून आणायचे? कुणाकडे मागायचे?  आई, बाबा, भाऊ, बहिण, नवरा, बायको व जवळचे मित्र अशी सगळी नाती कशासाठी आपण जपतो? जर आपल्याला आयुष्यात या कुणाकडूनही काडीचाही आदरकिंवा आधारमिळणार नसेल तर या नात्यांना काय अर्थ आहे? अशी काहीशी तुमची मानसिकता झालेली  असेल तर पुढे वाचा ..

सर्व प्रथम आपण एक लक्षात घेतलं पाहिजे की जगात वरील दिलेली परिस्थिती फक्त आपलीच नाहीय. जवळपास सगळ्याच क्रियाशील माणसांची अशी अवस्था असते.   पहिल्या पिढीतल्या उद्दोजाकांच्या घरात आयुष्यभर नोकरी केलेली माणस असतील, तर त्यांच्या कडून आपण एकदम व्यासायासाठी लागणारी मानसिकता आणू शकणार नाही.  बर जरी आपल्या घरी उद्दोगाच वातावरण असलं, आणि जर त्यांनी आयुष्यात अपयश अनुभवलेलं असेल तर त्यांच्या कडून प्रोत्साहनाची अपेक्षा कशी करणार?  घरात बरीच माणस अशी असतात की जी स्वत: काही करणारे नसतात, त्यांचा जोर फक्त त्यांच्या तोंडात असतो. तुम्ही काहीही करा त्यांचे प्रश्न तयार असतात हे का? असंच का? हे करून काय होणार? आमच आयुष्य गेलं, असे पुष्कळ बघितले. नुकसान किती होणार याचा हिशोब करून ठेवा? आम्ही काय तुझ्याबरोबर आहोत पण, जरा नीट विचार कर? थोड थांब, जरा इतरांचा सल्ला देखील घे. या सगळ्याचा एकच अर्थ तो म्हणजे काही करू नकोस, ठेविले तैसे अनंती रहावे हा या सगळ्यांचा 
बाणा! या सगळ्या प्रकाराने आपली खूपच घुसमट होते, मार्ग कसा काढणार
सर्व प्रथम एक लाक्षात घेतलं पाहिजे की आपण जसा विचार करतो तसा विचार आपल्या घरातल्या किंवा जवळच्या मित्रांनी केलाच पाहिजे किंवा करतील अशी अपेक्षा रास्त असेल, पण त्यांची तेवढी बौद्धिक क्षमता असेलच असं मुळीच नाही. हे म्हणजे प्रत्येक झाडाला आंबाच लागला पाहिजे आणि तोही हापूसच असला पाहिजे ही अपेक्षा करण्यासारखं आहे. आपण कितीही प्रगती केली तरी नारळाच्या झाडाला आंबा कसा येणार? अहो एकाच झाडाची सगळी फळ देखील एकसारखी नसतात.

मला वाटत की ज्या व्यक्ती आपल्याला प्रोत्साहित करू शकत नाहीत तर त्यांच्याकडून आपण प्रोत्साहानाची किंवा इतर मदतीची अपेक्षाच का करतो? ही आपली पहिली चूक. हा त्यांचा दोष नाही.   हे म्हणजे बालवाडीच्या शिक्षिकेला दहावीच गणित शिकवायला सांगण्यासारख आहे. बालवाडीनंतर प्राथमिक व माध्यामिक शाळेत आपले शिक्षक प्रत्येक विषयांसाठी बदलतात, तसं आपल्या आयुष्यात देखील होत असतं. आपले नातेवाईक मित्र हे एका मर्यादेपर्यंत आपल्या मदत करातील किंवा साथ देऊ शकतील, पुढे नाही.  आपण त्यांना नीट समजावून सांगितल पाहिजे, त्यांच्याशी संवाद साधला पाहिजे, त्यांना विश्वासात घेतलं पाहिजे.  
काय कराल?  आज व्यवस्थापान शास्त्राची चांगाली पुस्तकं लेख मुलाखाती उपलब्ध आहेत आपण त्यां नियमित वाचल्या पाहिजे, त्याचा अभ्यास झाला पाहिजे. आज युट्यूबवर व्यवस्थापन शास्त्रावर खूपच चांगले विडिओजसं उपलब्ध आहेत, आपण ते जरी बघितले तरी त्यातून खूप काही शिकण्यासारख आहे. व्यवस्थापनशास्त्र शिकवणारे कित्येक चांगली माणसे आज उपलब्ध आहेत त्यांचे मार्गदर्शन घेतले पाहिजे. खर तर आपणच आपल्याला मोटीवेट केल पाहिजे. Leaders don’t wait for others to motivate them, they motivate others!

Monday, April 6, 2015

पेराल ते उगवेल – Contact Us

६ एप्रिल २०१५ :  काल काही कामासाठी एका कंपनीची वेबसाईट शोधली, लॉग-ऑन केलं, त्यांच्या कामाच स्वरूप बघितलं व टीम बद्दलची माहिती वाचली, त्यांच्या ग्राहकांचे अभिप्राय वाचले, संपूर्ण वेबसाईट वरील माहिती फारच कल्पकतेने लिहिलेली होती.  मी म्हटलं चला एक चांगाली कंपनी सापडली, लगेच त्यांच्या Contact Usवर गेलो, क्लिक केल पूर्ण पत्ता वाचला, टेलिफोनचा नंबर घेतला आणि फोन लावला.  माझी साधारण ओळख सांगु लागलो, आणि मला काय हव ते सांगायचा प्रयत्न केला तितक्यात टेलिफोन ऑपरेटर माझ पुढे काही न ऐकता म्हणाली सर तुम्ही एक तासाने फोन करा ऑफिस मध्ये महत्वाची मिटीग सुरु आहे आणि मार्केटिंगचे कुणीही जागेवर नाही. 

Saturday, March 28, 2015

पेराल ते उगवेल – मार्केटींग ही तीन ‘P' पायांची शर्यत!

Image result for basic marketing strategy२८ मार्च २०१५ :  माझ्या  कंपानीसारखं  उत्पादन आज उभ्या मार्केट मध्ये कुणाचही नाही,   इतरांच्या तुलनेत आमच उत्पादन एकदम परफेक्टआहे; पण अजूनही आमचा टर्नओवर हवा तसा नाही. कदाचित मला हव तसं मार्केटींग मला अजूनही जमलेलं नाही.  खूप प्रयत्न करून बघितले.  मार्केटींग हा फक्त पैशाचा खेळ आहे?  खरी वस्तुस्थिती अशी आहे की जाहिरातींवर हवा तितका पैसा खर्च करण्याची माझी ऐपत नाही.  लहान वावासायिक इथंच मार खातात.  जाहिरातीतर सोडा साध सेल्ससाठी हवी तितकी माणस ठेवू शकत नाही.  त्यांना कमिशन देऊ शकत नाही की जास्त पगार देऊ शकत नाही... मग मार्केटींगला मीच उभा राहतोमर मर कष्ट करतो. ग्राहक तर प्रत्येक वेळी आपली अग्नी परीक्षा बघतात. संयम सुटतो.  पैशाने मार्केटींग आणि मार्केटींग मधून पैसा हे एक दुष्ट चक्र आहे!  तुम्ही उत्पादनात असाल अथवा सर्व्हिस सेक्टर मध्ये, तुमच्या मार्केटींगची ही अस्वस्था आहे का? असेल तरच पुढे वाचा...

मित्रांनो मार्केटींग हा विषय आपण समजतो तितका सोपा राहिलेला नाही.  खरं तर तो कधीच सोपा नव्हता.  याला कारण म्हणजे मार्केटींगहा उत्पादनाइतकाच आपल्या उद्दोगाचा एक मुख्य गाभा आहे हे आपण समजतच नाही.  उत्पादन आणि मार्केटींगया दोन चाकांवर आपल्या उद्दोगाची गाडी धावत असते.

Sunday, March 22, 2015

पेराल ते उगवेल

पेराल ते उगवेल 

२१ मार्च २०१५ :  आज गुढी पाडवा ! नवीन वर्षाचा पहिला दिवस.  नवा उत्साह, नवी दिशा, नवा विचार, नवी उमेद व नव्या संकल्पनेचा दिवस,
एकत्र येण्याचा दिवस, प्रगतीचा दिवस !

गेल्या काही वर्षात मराठी व्यावसायिक आणि उद्दोजक मग ते उत्पादन करणारे असोत, की कुठल्याही सर्विस सेकटर मधले, आज प्रत्येकाला त्यांच्या उद्दोगात आणि व्यवसायात खर्र्या अर्थाने ‘मोठं’ व्यायचं आहे! त्यात तरूण उद्दोजकांची संख्या मोठी आहे.  ते शिकायला तयार आहेत, कष्ट करायला तयार आहेत पण त्यांना हमखास यश मिळवायच आहे!  जो पर्यंत आपण एकत्र येणार नाहीत आपल्या उद्दोगात आपल्याला भेडसावणारे प्रश्न आपण सोडवणार नाहीत आपण पुढे जाऊ शकणार नाही हे आपण लक्षात घेतलं पाहिजे. गरज आहे ती विश्वासाने एकत्र येण्याची!

आज कुणाकडे चांगल उत्पादन आहे तर कुणाकडे ब्रॅण्ड, कुणाकडे मार्केटिंग आहे, कुणाकडे थोडं भांडावल तर कुणाकडे मनुष्यबळ, आपण एकत्र आल्याशिवाय, चर्चा केल्याशिवाय त्याच रुपांतर मोठ्या उर्जेत होणार नाही.  विविध प्रश्नांवर, विषयांवर विचारांची मनापासुन देवाण घेवाण पाहिजे.  जागतिकीकरणं आणि माहिती आणि तंज्ञानाच्या युगात जीवधेणी स्पर्धा अधिक जीवघेणी होत जाणार आहे.. याला एकत्र येण्याशिवाय पर्याय नाही.

Saturday, January 31, 2015

कळण्याची दृश्यं वळणे

आपण हौसेने एखाद्या चित्रकला प्रदर्शनाला जातो, चित्रकाराला भेटतो, त्याच्याशी संवाद साधातो, चित्र समजून घेण्याचा प्रयत्न करतो. चित्राच्या नावापासून आपण सुरुवात करतो.  खर तर चित्राचं नाव कळल्याशिवाय आपण पुढे जाउच शकत नाही. नाव बघितल्यावर आपण त्याचे रंग, स्ट्रोकस, रेषा अगदी फ्रामे सुद्धा नीट बारकाईने बघतो.  विचार करतो आणि ते चित्र त्याला दिलेल्या नावास्वरूप आहे का याच आकलन करीत पुढे जातो. मग त्यां चित्राशी चित्रकाराच्या इतर चित्रांशी आपण तुलना करायला लागतो. मग त्यांचे नावं, रंग, स्ट्रोकस ...एक नविन प्रवास सुरु होतो.  

मी चित्रकार नाही म्हणून चित्र कस scientifically बघावं हे मी सांगुं शकणार नाही - मी माझी पद्धत मांडली. 

काल मी JJ Art Gallery मध्ये Michael Ryanny या एका अमेरिकन वयस्कर कलाकाराला त्याच्या paintings विषयी विचारलं तर तो म्हणाला माझ्या paintingsला मी नाव देत नाही.  तुम्हाला जे वाटेल ते द्या... त्याच्या एका paintingमध्ये मी म्हटलं हा सूर्योदय आहे का? तर तो म्हणाला तुम्हाला तो दिसत असेल तर आहे.           

कुठलही चित्र (Painting) कसं बघावं याच छान विषलेष्ण महेंद्र दामलेनी आज लोकसत्ता मध्ये दिलेल आहे ते माझ्या वाचकांसाठी देत आहे. "जेव्हा चित्रं 'कशाचं' आहे ते कळत नाही तेव्हा आपल्यातला भाषिक प्राणी जागा होऊन लगेच प्रश्न विचारतो. चित्र कोणाचं आहे? कोणी काढलं? विषय काय? चित्र कशानं रंगवलंय? अर्थ काय? म्हणूनच सांगावं लागतंय! हाताची घडी, तोंडाला कुलूप (बोटाऐवजी) आणि डोळे उघडे ठेवून चित्र फक्त पाहा, डोळे भरून पाहा, अगदी सावकाश, चित्राचा कोपरान्कोपरा पाहा.."  अस ते लिहितात.. 

मला वाटत चित्र कस बघावं याच इतक सुंदर भाष्य कुणी केलेलं नसेल. धन्यवाद.  

कळण्याची दृश्यं वळणे
लेखक महेंद्र दामले - mahendradamle@gmail.com

'हाताची घडी आणि तोंडावर बोट' अशी सूचना लहानपणी शाळेमध्ये आपल्याला मिळाली असेल. आपला सतत चालणारा संवाद बंद व्हावा व मन स्थिर व्हावं याकरता ही सूचना दिली जायची, जाते. मोठेपणी मांडी, पद्मासन घालून स्थिर बसा, डोळे हळूहळू मिटा, श्वासावर लक्ष केंद्रित करा, अशा सूचना योग शिक्षक देतात.. त्यांचाही हेतू हाच. मन स्थिर व्हावं, मनात सतत चालणारा संवाद बंद व्हावा.  कुत्रा, मांजर आदी प्राण्यांचं निरीक्षण करा! ते डोळे मिटून पडून राहिले असले तरीही शेपटी, नाक, कान हलवून सभोवतालचा सतत वेध घेत राहतात.